Benden duymak istedikleriniz, benden almak istedikleriniz nedir, sınırı var mıdır, bir gün elinizi üzerimden çekecek misiniz bilmiyorum. Ama görüyorum ki duracak gibi değilsiniz. Acıma duygunuza ya da lütfedeceğiniz yaşam hakkına talip değilim. Benim zaten özgürce yaşama ama özellikle söylüyorum, yaşama hakkım var. En az sizin kadar. Annenizin babanızın paşa oğlu olarak yetiştirildiğinizi ve her şeyi, her istediğinizde alma hakkınızın bulunduğunu sandığınızı biliyorum. Ama yok. Sizin öyle her şeye hakkınız falan yok. Bana da soracaksınız ve cevabım sizi tatmin etmese bile ona saygı duyacaksınız.
Sayın ki ben bir fahişeyim; müşterimi seçebilirim, size reddedilemeyeceğini düşündüğünüz teklifiniz karşısında bile ‘hayır’ diyebilirim. Yürüyüp gideceksiniz. Eteğimin boyu sizin mahalleniz için kısa gelebilir size. Ama inanın bacaklarıma gözlerinizi dikmezseniz bu önemini kaybeder. Erkek arkadaşımla sarılarak yürümemin benim hiç tanımadığım ama belli ki sizin de tanımadığınız kız kardeşlerinize kötü örnek olduğunu düşünebilirsiniz. Önceliğim odur ki düşünmeyin. Ama oldu da düşündünüz, kafanızı çevirin.
Beni değiştirme, kınama ve hele yargılama hakkınız hiç yok. Sesli gülebilirim, başım önde yürümeyi tercih etmem ki neden edeyim; yollar ve manzaralar, sizin olduğu kadar benim. Benden rahatsız olursanız dostluk etmeyin, sofranıza davet etmeyin. Merak etmeyin; ben de sizi etmem. Ayrı sofralarda, ayrı sohbetlerde de madden ve manen doyabiliriz. Ve bu, birbirimize düşman olmamızı gerektirmez.
Sizi sevmezsem gücenme hakkınız yok, sevenle karşılaşacağınız günü bekleyin ve unutana dek edebinizle uzaktan sevin. Evimin nerede olduğu, ona kimin girip kimin çıktığı, saat kaça kadar sokakta olduğum ve de ne yaptığım sizi ilgilendirmez. Bana sahip değilsiniz. İnsanın insana sahip olması nedir? Aşk ya da evlilik, karşılıklı güzel duyguların paylaşılmasından meydana gelmez mi? Aşkta kanın, nefretin yeri nedir? Sevdiğiniz için kıskanabilir ama seviyorsunuz diye kısıtlayamazsınız, duygularınızı kontrol etmeyi öğrenin. Sizin için yapabileceğim bir şey varsa söyleyin ama bu benim kişisel inancım ve değerlerime, arzularıma ters düşerse reddedebileceğimi, kendi yolumu seçebileceğimi bilin. İnsanca ayrılmanın varlığından haberdar edilmeden büyümüş olabilirsiniz ama belli ki bunu da öğreneceksiniz. Zaman alsa da hayır nedir bilecek, saygı duymayı öğreneceksiniz. Beni salın demiyorum çünkü ben ipini serbest bırakacağınız bir hayvan da değilim.
Benim kadın mı kız mı olduğum sizi ilgilendirmesin. Bir anlık öfkeniz benim canımı almaya yetmesin. Tasarlayarak öldürüp kravat takarım diye düşünmeyin. Erkeklik onurunuzu eğer varsa böyle kendi kendinize sömürmeyin. Onu kullanarak girdiğiniz iktidar savaşından yenik çıkarsanız köşenize çekilip hazmetmeyi bekleyin. Benim de bir ailem var demeyeceğim çünkü olmasa da ben çok değerliyim. Arkamdan üzülecek kimse olmasa da, ölüm haberim kimseye gitmeyecek olsa da ben sizin yol kenarına cesedini atabileceğiniz biri değilim. Hiç olmadım, olmayacağım ve bunun mücadelesini hep vereceğim. Beni siyasetinize, beni dininize, ahlakınıza ve kendinizi ispat etmeye alet etmeyin. Eğer yeterliyseniz benden bağımsız da yeterlisinizdir. Yok değilseniz de öfkenizin sahibi ben değilim. Bana insan olarak değer vermeyi ve sınırlarımı aşmamayı öğrenebilirsiniz. Nitekim öğreneceksiniz.
Gün gelir, ateşi yükselir bebeğinizin, semtinizdeki hemşireyimdir. Gün gelir kahveniz biter, kapıma gelir istersiniz, komşuluğum iyidir. Gün gelir, vergi dairesinde bir çayımı içersiniz, derdiniz nedir, ne yapabilirim, dinlerim. Öğrenciyimdir ya da, şirketiniz bana burs verebilir ve yardım edebilirim oğlunuzun ödevleri için.Bana tadına bakılacak et olarak bakmazsanız kalp ve akıl da görebilirsiniz. Ben et değilim. Almak ya da satmak isteyebileceğiniz bir mal değilim. Hayatınızdaki diğer kadınlardan değersiz değilim, ben de birilerinin hayatındaki kadınlardanım. Çok ama çok değerliyim. Öğreneceksiniz.
Diva KadınAssoc. Prof. Dr. Gökçen Erdoğan
Kadın Cinayetleri
Benden duymak istedikleriniz, benden almak istedikleriniz nedir, sınırı var mıdır, bir gün elinizi üzerimden çekecek misiniz bilmiyorum. Ama görüyorum ki duracak gibi değilsiniz. Acıma duygunuza ya da lütfedeceğiniz yaşam hakkına talip değilim. Benim zaten özgürce yaşama ama özellikle söylüyorum, yaşama hakkım var. En az sizin kadar. Annenizin babanızın paşa oğlu olarak yetiştirildiğinizi ve her şeyi, her istediğinizde alma hakkınızın bulunduğunu sandığınızı biliyorum. Ama yok. Sizin öyle her şeye hakkınız falan yok. Bana da soracaksınız ve cevabım sizi tatmin etmese bile ona saygı duyacaksınız.
Sayın ki ben bir fahişeyim; müşterimi seçebilirim, size reddedilemeyeceğini düşündüğünüz teklifiniz karşısında bile ‘hayır’ diyebilirim. Yürüyüp gideceksiniz. Eteğimin boyu sizin mahalleniz için kısa gelebilir size. Ama inanın bacaklarıma gözlerinizi dikmezseniz bu önemini kaybeder. Erkek arkadaşımla sarılarak yürümemin benim hiç tanımadığım ama belli ki sizin de tanımadığınız kız kardeşlerinize kötü örnek olduğunu düşünebilirsiniz. Önceliğim odur ki düşünmeyin. Ama oldu da düşündünüz, kafanızı çevirin.
Beni değiştirme, kınama ve hele yargılama hakkınız hiç yok. Sesli gülebilirim, başım önde yürümeyi tercih etmem ki neden edeyim; yollar ve manzaralar, sizin olduğu kadar benim. Benden rahatsız olursanız dostluk etmeyin, sofranıza davet etmeyin. Merak etmeyin; ben de sizi etmem. Ayrı sofralarda, ayrı sohbetlerde de madden ve manen doyabiliriz. Ve bu, birbirimize düşman olmamızı gerektirmez.
Sizi sevmezsem gücenme hakkınız yok, sevenle karşılaşacağınız günü bekleyin ve unutana dek edebinizle uzaktan sevin. Evimin nerede olduğu, ona kimin girip kimin çıktığı, saat kaça kadar sokakta olduğum ve de ne yaptığım sizi ilgilendirmez. Bana sahip değilsiniz. İnsanın insana sahip olması nedir? Aşk ya da evlilik, karşılıklı güzel duyguların paylaşılmasından meydana gelmez mi? Aşkta kanın, nefretin yeri nedir? Sevdiğiniz için kıskanabilir ama seviyorsunuz diye kısıtlayamazsınız, duygularınızı kontrol etmeyi öğrenin. Sizin için yapabileceğim bir şey varsa söyleyin ama bu benim kişisel inancım ve değerlerime, arzularıma ters düşerse reddedebileceğimi, kendi yolumu seçebileceğimi bilin. İnsanca ayrılmanın varlığından haberdar edilmeden büyümüş olabilirsiniz ama belli ki bunu da öğreneceksiniz. Zaman alsa da hayır nedir bilecek, saygı duymayı öğreneceksiniz. Beni salın demiyorum çünkü ben ipini serbest bırakacağınız bir hayvan da değilim.
Benim kadın mı kız mı olduğum sizi ilgilendirmesin. Bir anlık öfkeniz benim canımı almaya yetmesin. Tasarlayarak öldürüp kravat takarım diye düşünmeyin. Erkeklik onurunuzu eğer varsa böyle kendi kendinize sömürmeyin. Onu kullanarak girdiğiniz iktidar savaşından yenik çıkarsanız köşenize çekilip hazmetmeyi bekleyin. Benim de bir ailem var demeyeceğim çünkü olmasa da ben çok değerliyim. Arkamdan üzülecek kimse olmasa da, ölüm haberim kimseye gitmeyecek olsa da ben sizin yol kenarına cesedini atabileceğiniz biri değilim. Hiç olmadım, olmayacağım ve bunun mücadelesini hep vereceğim. Beni siyasetinize, beni dininize, ahlakınıza ve kendinizi ispat etmeye alet etmeyin. Eğer yeterliyseniz benden bağımsız da yeterlisinizdir. Yok değilseniz de öfkenizin sahibi ben değilim. Bana insan olarak değer vermeyi ve sınırlarımı aşmamayı öğrenebilirsiniz. Nitekim öğreneceksiniz.
Gün gelir, ateşi yükselir bebeğinizin, semtinizdeki hemşireyimdir. Gün gelir kahveniz biter, kapıma gelir istersiniz, komşuluğum iyidir. Gün gelir, vergi dairesinde bir çayımı içersiniz, derdiniz nedir, ne yapabilirim, dinlerim. Öğrenciyimdir ya da, şirketiniz bana burs verebilir ve yardım edebilirim oğlunuzun ödevleri için.Bana tadına bakılacak et olarak bakmazsanız kalp ve akıl da görebilirsiniz. Ben et değilim. Almak ya da satmak isteyebileceğiniz bir mal değilim. Hayatınızdaki diğer kadınlardan değersiz değilim, ben de birilerinin hayatındaki kadınlardanım. Çok ama çok değerliyim. Öğreneceksiniz.