Erkek egemen bir toplumda yaşıyoruz. Yeni bir şey değil bu. Biz ant içenler hiç de az değiliz, değiştireceğiz er geç. Elbet görmek isterim ama en kötü ihtimalle çocuklarım görsün ve birer ucundan tutsun isterim bu mücadeleyi. Ama daha vahim bir şey de var; siyaset egemen bir toplumda yaşıyoruz. Erkek egemen toplumun siyaset egemen bir toplumla iç içe geçmiş olmasından doğan sonuç şu; şahtık şahbaz olduk. Ya da şahbazdık da şah sandık bunca zaman. Koltuk her zaman kazanır. Güç, para, ün kazanır. Ama bu da değişmeli, dilerim zamanla herkes kadın ya da erkeğe değil, insana insanca inanır. Siyasi kutuplaşmanın bile kadını vurması ne acı ve ne büyük dengesizlik.
İster iktidar olsun ister muhalefet, insan haklarının kadın haklarının yalnızca kendilerinden olanlar için bir nimet sayılması ne büyük haksızlık. Haksızlık. Hakkın olmaması, var olanın yok sayılması. Senden olmayanın defolarını dillendirirken senin olanı koruyup kollayan yanından korkmalısın. O yanın her suça ortaklık eder de farkında bile olmazsın. Demokrasi, adalet, kanıt, belge diye tutturacağın gelirse dön bak, şüpheli senden diye mi böylesin bir bak.
Kendine karşı acımasız olman gereken bir andasın. Hakkında kadının beyanının esas kabul edilmesi gereken bazı suçlar vardır ve o suçlar, baban da işlese kadından yana olmalıdır. Çünkü kapalı kapılar ardında dövülmese sövülen, sövülmese sindirilen, sindirilmese süs kabul edilen bunca kadının ahı, bu tarihi yutar. Bu tarihi, bu siyaseti, bu erkekleri, holiganca susan bu memleketlileri yutar.
Televizyonda gördüklerinizin, sahnelerde izlediklerinizin, mitinglerde alkışladıklarınızın gücüne, onların durdukları yerin sihrine, kadınları kurban etmeyin. Vicdan, bu toprağın değişmez sesidir. Bu topraklardan beslenir, sizinle bizimle güçlü ve anlamlı kalır. Kadının vicdanınıza ve cesaretinize daima ihtiyacı vardır. Bunu unutmayın. Kadına şiddetin iktidarı muhalefeti, rakibi, akrabası olmaz. Vicdanı olur ya da vicdanı olmaz.
Diva KadınAssoc. Prof. Dr. Gökçen Erdoğan
Erkek egemen bir toplumda yaşıyoruz.
Erkek egemen bir toplumda yaşıyoruz. Yeni bir şey değil bu. Biz ant içenler hiç de az değiliz, değiştireceğiz er geç. Elbet görmek isterim ama en kötü ihtimalle çocuklarım görsün ve birer ucundan tutsun isterim bu mücadeleyi. Ama daha vahim bir şey de var; siyaset egemen bir toplumda yaşıyoruz. Erkek egemen toplumun siyaset egemen bir toplumla iç içe geçmiş olmasından doğan sonuç şu; şahtık şahbaz olduk. Ya da şahbazdık da şah sandık bunca zaman. Koltuk her zaman kazanır. Güç, para, ün kazanır. Ama bu da değişmeli, dilerim zamanla herkes kadın ya da erkeğe değil, insana insanca inanır. Siyasi kutuplaşmanın bile kadını vurması ne acı ve ne büyük dengesizlik.
İster iktidar olsun ister muhalefet, insan haklarının kadın haklarının yalnızca kendilerinden olanlar için bir nimet sayılması ne büyük haksızlık. Haksızlık. Hakkın olmaması, var olanın yok sayılması. Senden olmayanın defolarını dillendirirken senin olanı koruyup kollayan yanından korkmalısın. O yanın her suça ortaklık eder de farkında bile olmazsın. Demokrasi, adalet, kanıt, belge diye tutturacağın gelirse dön bak, şüpheli senden diye mi böylesin bir bak.
Kendine karşı acımasız olman gereken bir andasın. Hakkında kadının beyanının esas kabul edilmesi gereken bazı suçlar vardır ve o suçlar, baban da işlese kadından yana olmalıdır. Çünkü kapalı kapılar ardında dövülmese sövülen, sövülmese sindirilen, sindirilmese süs kabul edilen bunca kadının ahı, bu tarihi yutar. Bu tarihi, bu siyaseti, bu erkekleri, holiganca susan bu memleketlileri yutar.
Televizyonda gördüklerinizin, sahnelerde izlediklerinizin, mitinglerde alkışladıklarınızın gücüne, onların durdukları yerin sihrine, kadınları kurban etmeyin. Vicdan, bu toprağın değişmez sesidir. Bu topraklardan beslenir, sizinle bizimle güçlü ve anlamlı kalır. Kadının vicdanınıza ve cesaretinize daima ihtiyacı vardır. Bunu unutmayın. Kadına şiddetin iktidarı muhalefeti, rakibi, akrabası olmaz. Vicdanı olur ya da vicdanı olmaz.