Şiir Sokakta

‘Şiir sokakta’ diyorlar ve son zamanların en güzel, en anlamlı kirlenmesini yaşıyor sokaklar. Duvarlara aşklar yansıyor ve acılar çarpıyor en hoş yoluyla. Hayatı temizlemek için duvarları kirletiyorlar, bankları, yolları ve durakları. Helali hoş olsun diyorum içimden defalarca.

Dün unutulanlar bugün hiç unutulmamışcasına hatırlanmaktan ve hatıralardan dem vuruyorlar. Sevilmeyenler yürek dolusu sevilmişcesine yazıyorlar aşkı duvara. Ölen annesine seslenenler oluyor hiç ayrı kalmamışcasına. Ve binemediği vapurların dalgasına methiyeler düzenler.

Yaşadıklarını yad edenler de yazıyor şiiri duvarlara. O’nu neden sevdiğini yakaranlar ve bir vedayla dahi vedalaşamayanlar… Parasızlığa isyan edenler ve savaşlara kahredenler. Kazıyorlar anları betona sıvaya. İyi ki diyorum; şiir sokakta!

Biz içimize atmakla zarar vermek pahasına üzerine atmak arasında sıkışmış insanlarız. Herhangi birine zarar vermeden dibine kadar yaşamayı ve yaşamayı anlatmayı öğretmediler bize. Bize bir şiiri bölüşmeyi öğretmediler. Ama görüyorsunuz öğrendik işte.

Şiir özgürleştirdi bizi, daima yaptığı gibi.

Şiir sokaklara düşünce ve bölüşülünce binlerce şiir şükürler olsun yine ve yeniden umut doldu içime. Bu da benim duvarım, bu da benim selamım şiire.

“Aralık tam bu işe göredir bana kalırsa. Gel bağışlayalım birbirimizi.”

Yorum Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir